O lexionario e o neto

About the Book

Un lexionario romano, marcado pola guerra e pola area, chega ao final da súa vida en Emerita Augusta, a cidade fundada para os veteranos do Imperio. Alí, cando a espada e o escudo por fin descansan, decide contar a súa historia ao único herdeiro que realmente importa: o seu neto.
A través da súa voz —soldado, gladiador, veterano— desprega­se un mundo en constante movemento: campañas nas fronteiras do Imperio, combates na area, camaradería, perda e, finalmente, a aprendizaxe máis difícil de todas, a de quedar. O neto escoita, medra e, chegado o momento, emprende o seu propio camiño cara ao norte, ata a Gallaecia romana e a orixe de Ourense, onde a historia xa non se mide en conquistas, senón en permanencia.
Desde a Roma do século I ata a Ourense do século XIX, pasando por séculos de silenciosa continuidade, este libro traza a memoria posible dunha familia que non destacou por dominar, senón por resistir ao tempo. Unha historia na que os imperios caen, os nomes mudan e os apelidos se mesturan, pero o fío non se rompe.
O lexionario e o neto non é só unha novela histórica. É un relato sobre a transmisión, sobre o que se herda cando a violencia remata e só queda a palabra. Un libro sobre como, cando as armas dormen, a memoria esperta.

About the Author

Leonardo López Muñoz é un autor movido polo pensamento profundo e pola pregunta persistente sobre a orixe.
O seu interese non nace do desexo de engrandecer o pasado, senón de comprendelo: observar como as decisións
pequenas, repetidas ao longo do tempo, poden soster unha liña familiar durante séculos.
Desde moi cedo amosou unha inclinación natural pola reflexión, a memoria e a historia entendida non como
unha sucesión de grandes xestas, senón como un tecido silencioso de vidas comúns. Esa mirada levouno a estudar a historia
dos lugares onde a súa familia botou raíces: Emerita Augusta, cidade romana fundada para veteranos do Imperio, e Ourense,
herdeira de Aquis Auriense, marcada pola continuidade máis ca pola ruptura.
En O lexionario e o neto, o autor une dous planos que poucas veces se atopan: a historia documentada e a historia posible.
A partir de arquivos, rexistros familiares e datos históricos verificables —especialmente desde o século XVIII en diante—,
Leonardo López Muñoz constrúe unha ponte narrativa cara atrás, enlazando eses feitos cunha ficción histórica verosímil que
abrangue desde o século II ata a Idade Moderna.
O resultado non é unha xenealoxía pechada nin unha afirmación absoluta, senón unha transición ficticia pero profundamente
probable, na que a novela serve como ferramenta para explorar aquilo que a documentación non pode dicir, pero que o contexto
histórico permite imaxinar. O lexionario romano, o seu neto que camiña cara ao norte e as xeracións que permanecen non son
unha certeza documental, senón unha hipótese narrativa honesta, construída con respecto, coherencia e memoria longa.
Este libro é, en última instancia, unha reflexión sobre a permanencia: sobre como as familias non sempre sobreviven por
destacar, senón por quedar, adaptarse e continuar. E sobre como a historia non pertence só a quen conquistou, senón tamén
a quen, século tras século, decidiu non romper a cadea.